Συμβουλευτική - Ψυχοθεραπεία

Ατομική Θεραπεία

  Η ατομική θεραπεία είναι ένα μοναδικό ταξίδι αυτογνωσίας. Ψυχοθεραπευτής και θεραπευόμενος, αντιμετωπίζουμε μαζί τα συμπτώματα (άγχος, κατάθλιψη, κρίσεις πανικού, φοβίες, διατροφικές διαταραχές) και αναζητούμε τις αιτίες τους. Ακόμη, διαχειριζόμαστε δύσκολες συναισθηματικές καταστάσεις, όπως πένθος, θυμό, διαζύγιο, εργασιακή και οικονομική αβεβαιότητα, μεγάλες αλλαγές στη ζωή. Μέσα από τη βαθύτερη κατανόηση του εαυτού μας μπορούμε να προχωρήσουμε στη ζωή ελαφρότεροι αλλά και πλουσιότεροι. Η ψυχοθεραπεία είναι μια διαδικασία κατ’ αρχάς υποστηρικτική, η οποία στη συνέχεια μπορεί να γίνει διερευνητική. Ένας άνθρωπος συνήθως ζητά ψυχοθεραπευτική βοήθεια όταν δυσκολεύεται να αντιμετωπίσει τις απαιτήσεις της καθημερινότητας, όταν νιώθει ότι υποφέρει ή όταν παρουσιάζει κάποιο σύμπτωμα. Θα λέγαμε ότι βρίσκεται σε μια περίοδο της ζωής του κατά την οποία νιώθει ότι οι τρόποι με τους οποίους αντιμετώπιζε ως τώρα τις δυσκολίες φαίνονται ανεπαρκείς. Από την άλλη, μπορεί κανείς να ξεκινήσει ψυχοθεραπεία με μόνο αίτημα την αυτογνωσία.

  Στην ψυχοθεραπεία μπορεί κανείς να εκφράσει τα συναισθήματά του σε έναν ασφαλή χώρο, να νιώσει αποδεκτός/ή, να έρθει σε επαφή με παλιότερες εμπειρίες και συναισθήματα που μπορεί να είναι οδυνηρά και ξεχασμένα ή να μοιάζουν ασήμαντα, συχνά όμως διαμορφώνουν την προσωπικότητα και τους όρους της ενήλικης ζωής.

  Η διερεύνηση της ως τώρα ιστορίας μέσα στο ψυχοθεραπευτικό πλαίσιο είναι μια μοναδική εμπειρία, που βοηθάει το άτομο να καταλάβει τον εαυτό του, ώστε να σεβαστεί τις ανάγκες και τις επιθυμίες του, να βελτιώσει τις σχέσεις του/της και να προχωρήσει στο εξής στη ζωή με ελαφρύτερο, αλλά πλουσιότερο φορτίο.


Θεραπεία Παιδιών

1. Ατομικές συνεδρίες παιδιών

  Οι λόγοι που συνήθως οδηγούν τους γονείς να φέρουν τα παιδιά τους στο γραφείο ενός ψυχολόγου μπορεί να είναι πολλοί και διαφορετικοί μεταξύ τους. Ενδεικτικά αναφέρουμε:

  • Δυσκολία προσαρμογής στο σχολείο.
  • Άγχος αποχωρισμού.
  • Διάσπαση προσοχής.
  • Δυσκολία στις διαπροσωπικές σχέσεις.
  • Επιθετικότητα.
  • Αδελφική ζήλεια, αλλαγή στη ζωή του παιδιού μετά τη γέννηση ενός ακόμα παιδιού.
  • Χαμηλή αυτοεκτίμηση, άγχος.
  • Αλλαγές στην οικογενειακή κατάσταση (επικείμενο διαζύγιο των γονέων, πένθος κ.α.).
  • Ασθένειες των παιδιών ή των γονιών τους.
  • Τραυματικά γεγονότα.

  Η ψυχοθεραπεία έχει στόχο να βοηθήσει τα παιδιά να αντιμετωπίσουν τις δυσκολίες της καθημερινής ζωής, να αξιοποιήσουν τις ικανότητές τους, να χτίσουν τον πυρήνα του εαυτού τους και να γίνουν χαρούμενα και δημιουργικά.

  Μέσα από την προσωπική σχέση που αναπτύσσουν με το θεραπευτή, το συμβολικό παιχνίδι, τις εικαστικές δημιουργίες αλλά και τη σταθερότητα των συναντήσεων σε συγκεκριμένο μέρος και ώρα κάθε βδομάδα, τα παιδιά μαθαίνουν να εκφράζουν και να επεξεργάζονται τα συναισθήματά τους και να ξεπερνούν τις δυσκολίες. Σε συνδυασμό και με μια σταθερή συμβουλευτική γονέων, τα εκάστοτε προβλήματα μπορούν να ξεπεραστούν και οι σχέσεις μέσα στην οικογένεια να γίνουν και πάλι αρμονικές.

2. Ομάδες παιδιών

  Οι ομαδικές θεραπείες παιδιών απευθύνονται κυρίως σε παιδιά με δυσκολίες στις διαπροσωπικές σχέσεις, έλλειψη οριοθέτησης, έντονο ανταγωνισμό, χαμηλή αυτοεκτίμηση, δυσκολία ανάληψης πρωτοβουλίας και ρόλου μέσα στο σπίτι ή το σχολείο.

  Η επαφή με τους συνομιλήκους σε ένα δομημένο πλαίσιο όπου οι δραστηριότητες και οι κανόνες καθορίζονται από έναν ενήλικα φαίνεται να είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική και να βοηθάει αρκετά άμεσα τα παιδιά να απαλλαγούν από τα θέματα που τα δυσκολεύουν.

Ενδεικτικά αναφέρω κάποιους τρόπους και θέματα δόμησης του παιχνιδιού σε μια ομάδα παιδιών:

  • Χρήση μαριονέτας και εισαγωγή πάνω στις έννοιες των συναισθημάτων: Κάθε παιδί χρησιμοποιεί τη μαριονέτα σαν «διαμεσολαβητή», ανάμεσα σ’ εκείνο και τους άλλους, σ’ εκείνο και το θεραπευτή, και του δίνεται έτσι η δυνατότητα να μιλήσει για το πώς νιώθει και να το συσχετίσει με κάποιο γεγονός της μέρας του ή της εβδομάδας του.

  • Επίλυση προβλημάτων ή συγκρουσιακών εμπειριών με τη χρήση κουκλοθεάτρου ή συμβολικών παιχνιδιών. Το παιχνίδι μπορεί να εξελιχθεί τόσο ανάμεσα στα μέλη της ομάδας, όσο και με τη συμμετοχή του θεραπευτή που χρειάζεται να δημιουργήσει διορθωτικές εμπειρίες ή να καταδείξει μέσα από το συμβολικό παιχνίδι τα συναισθήματα που αναδύονται.

  • Χρήση βιβλίων. Συχνά μέσα από παιδικά βιβλία μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε θέματα προς συζήτηση ή παιχνίδι ρόλων, όπως το τι σημαίνει να είσαι κακός, το να μεγαλώνεις, το να έχεις επιθυμίες κ.ο.κ.

  • Θεματικές συνεδρίες για την λύπη, την απώλεια και το θυμό σε σχέση με την εγκατάλειψη, πραγματική, φυσική ή συναισθηματική που μπορεί να βιώνουν τα παιδιά.

  • Συνεδρίες πάνω στις έννοιες του φόβου, με role-playing, με τη χρήση αναπαραστατικών μορφών τέχνης, με ομαδικές ζωγραφικές ή κατασκευές παραμυθιού πάνω σ’ αυτό που μας τρομάζει.